In 2026 heb ik meegedaan met de tentoonstelling Ode aan de Natuur in het Nationaal Bomenmuseum Gimborn met de installatie "Velduilen", een groep van 8 uilen. Velduilen vallen op omdat ze soms ook overdag jagen en in groepen opereren. Het is een middelgrote uil met opvallende gele ogen, "oortjes" als ze alert zijn en lange smalle vleugels. Ze leven in half-open landschappen. Ze jagen vooral op muizen. Ze broeden op de grond, vaak in kolonies.
In februari 2026 was er een grote groep in de provincie Utrecht op bezoek.
Ik heb vaker keramieken vogels gemaakt, maar de landende velduil met gespreide vleugels is een verhaal apart. Ik zoek hiermee de grenzen op wat je met klei kunt doen, omdat je de zwaartekracht tart.
vleugels van vochtige, leer-harde, nog buigzame klei die omhoog moeten blijven staan...
... en dan afwerken.
Uilen worden twee keer gestookt...
... en dan zijn ze klaar.
De installatie bestaat uit acht velduilen die ik nu ga voorstellen.
vers uit de oven...
... en op paal buiten.
vanuit een andere hoek...
... en detail van vleugel.
vers uit de oven...
... en op paal buiten.
vanuit een andere hoek...
... en detail.
vers uit de oven...
... en op paal buiten.
vanuit een andere hoek...
... en van dichtbij.
vers uit de oven...
... en op paal buiten.
vanuit een andere hoek...
... en detail van kop.
vers uit de oven...
... en op stang buiten.
vanuit een andere hoek...
... en detail van vleugel.
vers uit de oven...
... en op paal buiten.
vanuit een andere hoek...
... en detail van vleugel.
vers uit de oven...
... en op paal buiten.
vanuit een andere hoek...
... en detail van staart.
vers uit de oven...
... en op paal buiten.
vanuit een andere hoek...
... en detail.
De installatie van de velduilen bestraat uit een groep van drie uilen en een groep van vijf uilen.
De installatie van de velduilen stond tussen 1 april en 7 juni 2026 op de tentoonstelling tentoonstelling Ode aan de Natuur in het Nationaal Bomenmuseum Gimborn .
